تنها اوست که می ماند...

_

در من ترانه های قشنگی نشسته اند

انگار از نشستن  ِ بیهوده  خسته اند

انگا ر سالهای  زیادی ست  بی جهت

امید  خود  به این دل ِ دیوانه  بسته اند

ازشور و مستی  ِ پدران ِ  گذ شته مان

حالا به من رسیده و در من نشسته اند ... 

من باز گیج می شوم از موج واژه ها 

این بغضهای تازه که در من شکسته اند  

من گیج گیج تو را شعر می پرم

اما تمام پنــــجره ها ی تــو بستـــه اند

_________________________________

پ ن : به سمین جان گرامی این دوتا شعر آخری از من نبود

شعرای من قشنگند شما مطالعتو بالا ببرحاجی!!!!

نوشته شده در ۱۳۸٩/٧/۸ساعت ۸:٥۳ ‎ب.ظ توسط فاطیما نظرات () |


Design By : Night Skin