تنها اوست که می ماند...

عشقت دلم را

مثل برنو دسته نقره ای

سوراخ کرده است

دیگر

مردم از بس غرورم را

                      در گلویم نگه داشتم...

و به جایش گلوله چکاندم

و چشم هام از بی حاصلخیزی

دچار سرنوشت کویر شدند

چشمی با دل ترکیده

که زیبایی ساده اش را می ستایند...

و تو به خودت می گویی:

هی ی ی ...

      چه سود؟

                     وقتی

                          قندم از قهوه تلخ تر بود...

دورگاهی که بی حاصلند سرزمین چشمانت...

وقتی که دلت شورزار کویرت می شود

وقتی

   وقتی

       وقتی که...

نوشته شده در ۱۳۸٩/۳/۸ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ توسط فاطیما نظرات () |


Design By : Night Skin