تنها اوست که می ماند...

شبی که آواز نی تو شنیدم 

                          چو آهوی تشنه پی تو دویدم

دوان دوان تا لب چشمه رسیدم

                          نشانه‌ای از نی و نغمه ندیدم

تو ای پری کجایی که رخ نمی‌نمایی 

                          از آن بهشت پنهان دری نمی‌گشایی

من همه جا پی تو گشته‌ام 

                          از مه و مهر نشان گرفته‌ام

بوی تو را ز گل شنیدم 

                         دامن گل از آن گرفته‌ام

تو ای پری کجایی که رخ نمی‌نمایی 

                         از آن بهشت پنهان دری نمی‌گشایی

دل من سرگشته توست 

                          نفسم آغشته توست

به باغ رویاها چو گلت بویم 

                          در آب و آیینه چو مهت جویم 

 تو ای پری کجایی؟

                           در این شب یلدا ز پی‌ات پویم 

به خواب و بیداری سخنت گویم 

                            تو ای پری کجایی

مه و ستاره درد من می‌دانند 

                             که همچو من تو سرگردانند

شبی کنار چشمه پیدا شو 

                             میان چشم من هویدا شو

تو ای پری کجایی که رخ نمی‌نمایی 

                             از آن بهشت پنهان دری نمی‌گشایی...

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/۳٠ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ توسط فاطیما نظرات () |


Design By : Night Skin