تنها اوست که می ماند...

اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم

 و یا از روی خودخواهی فقط خود را پسندیدم

 اگر از دست من در خلوت خود گریه ای کردی

 اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی

 اگر زخمی چشیدی گاه گاهی از زبان من

 اگر رنجیده خاطر گشتی از بیان من ...

 مرا ببخش

نوشته شده در ۱۳۸٩/٦/۳۱ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ توسط فاطیما نظرات () |


در خرابات مغان نور خدا می بینم      *    ای عجب بین چه نوری ز کجا می بینم
 

جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو* خانه می بینی و من خانه خدا می بینم

 

خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن    *     فکر دورست همانا که خطا می بینم

 

کس ندیدست ز مشک ختن و نافه چین  *   آنچه من هرنظر از باد صبا می بینم

 

دوستان عیب نظر بازی حافظ مکنید    *       که من او را زمحبان شما می بینم

                                                                                                                                                                    "حافظ علیه رحمه"

نوشته شده در ۱۳۸٩/٦/٢٩ساعت ٦:٥٧ ‎ب.ظ توسط فاطیما نظرات () |

با یکی از شعرای خانم عرفان نظرآهاری آپ می کنم

(نهنگ دوست)

دوستی به من هدیه داد

یک نهنگ غول پیکر عجیب

یک نهنگ مهربان ساده ی نجیب

یک نهنگ را ولی کجا

می توان نگاه داشت؟

توی حوض و تنگ که نمی شود نهنگ را گذاشت

هیچ جا نداشتم

آخرش نهنگ را

توی قلب خود گذاشتم

جا نبود

تنگ قلب کوچکم شکست

زیر رقص باله های آن نهنگ مست

سالهاست

تنگ قلب من شکسته است و این

یادگاری قشنگ دوست است

هیچ کس باورش نمی شود ولی به جای قلب

توی سینه ام نهنگ دوست است!

.

.

.

 __________________________________________________________

دلم گرفته انگار

و صدام به دستهام نمی رسند

و دستهام به دلم

و هزاران دام و بلا سر راه ریخته اند

حواسم باشد

فردا به مینو زنگ بزنم

وگرنه باز هم برایم اشوه اش را ارمغان میاورد

فردا... فردا چه می شود

چه سوال مضحکی

ذهنم من به بیهودگی حاصلش می خندد....

نوشته شده در ۱۳۸٩/٦/٢٦ساعت ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ توسط فاطیما نظرات () |


Design By : Night Skin